绑匪

观后感

一个没有父母的孩子，叫做孤儿；一个没有孩子的父母，是没有名字的，因为他/她没有好好照顾他/她的孩子而不配成为一个人。

天下的父母都是疼爱自己的孩子的。一则小故事：一个已经生存到三十下旬的孩子，到今天还是一样做一个伸手将军，时时刻刻吵着父母拿钱。他应该是赚钱给家用吧！可是他没有，反而他的父母还是一样包庇塔、呵护他！其他的孩子当然看不过眼，忙着叫父母不要把钱给他，可是他们从来不听从，说他没有本事，所以我还是需要照顾他。他一次一次地伤透了他们的心，可是他们依然、固然帮助他。

溺爱或太过宠爱是一种罪，不能给予宽恕的罪。神爱世人，神可以打救任何一个人。可是，罪恶是令人厌恶的。记得，知错能改善莫大焉。如果你真诚地向全世界认错，谁都会好像神那么爱你的！

还有一句很有意思的对白：过去的事就让它过去吧！对！一对情侣如果要走在一起就得把自己的过去和他/她的过去给忘掉。如果他们还活在过去历史的框框里的话，他们会有幸福吗？谁曾经河谁在一起；谁以前的工作是什么；谁曾经做错事。。这些问题，请都不要问你的情侣。你们在一起是现在和未来，而不是过去。因为你和你的另一半只有现在和未来，而不是一起拥有过去。

大马三字惊 [转自当今大马]

别小看，个子小，叫大马，大马能，样样行，许多事，在他国，难见闻，在大马，尽眼前。吾国里，豆腐花，块多钱，豆腐渣，百万元，花或渣，任君选。稽查报，年年有，小买卖，大数目，买花草，上万元，小维修，大装修，小承包，大工程，左十万，右百万，丑闻多，闻多臭，潜水艇，十亿元，不能潜，当摆设，空战机，五千万，有外壳，无引擎。这些钱，哪里来？老百姓，慢慢堆，血汗钱，往哪去？政府部，丢火坑，扔大海。平民区，见皇宫，不出奇，别惊讶，非作梦，实景也，基或查，只不过，冰山里，一小角。大马能，上刀山，下火海，花百万，上太空，吃煎饼，唯独欠，未试过，游地府，看一看，真牛头，老马面。小补选，大选前，要什么，尽实现，大选后，未必现；投票前，百万元，不是钱，若赢选，分糖果，若输了，吃自己。钱近尽，勿担忧，有其法，消费税，钱再来，继续花。优异生，进不了，象牙塔，年复年，奖学金，得不到，家常饭。各大学，有数量，欠质量，排名跌，何奇有？街上走，见人群，满天烟，莫吓坏，要镇定，那只是，多功能，催泪弹。警察厅，反贪局，效率高，未定案，闹人命，屡不鲜。除此外，内安令，无理由，先扣留。马司法，编导演，包全场，金像奖。掌媒体，管报章，控电台，有报道，无实情，有言论，无自由，有历史，欠真相。污桶里，脏又臭，许多位，拿破仑，多歪论，少道理，少为民，多为己，历年来，多恶言，少行善，月漏论，寄居论，边缘论，报恩论，华印裔，祖先论，五一三，重演论。别忘了，盟老二，想当年，站蹲论，谁能忍？能忍者，非人也。C 四尸，A B C ，只用 C，一二三，还有四，只用四，来炸尸，闻过否？别大惊，莫小怪，大马能，精神现，五十年，如一日。投票前，须三思，看清楚，为民者，民为本，贤能也，伪君子，为私利，煽情绪，小人也，一票错，悔莫及。

Lack of Humanity the people recently

The kids and the people around the world is lack of humanity lately.

The public people

- who took my stuffs with I just bought yesterday which I left in the cinema.

- please don't take anything is not your belongings. Moral Education of Malaysia is failed proven.

The kids

- like to talk nonsense, such as "Hamik"(hokkien), "kanasai"(hokkien).

- like to make their teachers mad at them.

- don't like to greet their teachers.

- please be polite to all of your friends and your teachers. Moral Education of Malaysia is failed proven once more.

P/S to government: please make sure the Moral Education is undergoing the correct position. Or change your education policy. Just refer to some countries, such as Finland, Australia and New Zealand which are going good and well in education!

Alangkah malangnya aku dalam kerjaya

Pada tahun 2001, aku ditempatkan di Pulau Pinang untuk memulakan kerjayaku. Aku ditempatkan di sebuah sekolah yang terletak di Air Itam. Aku bermula bekerja di sana dengan mengajarkan Bahasa Inggeris. Pada bulan kelapan, aku diarahkan untuk mengajarkan Sains kerana Penolong Kanan (HEM) akan ditukarkan ke sekolah lain. Di samping itu, aku ditugaskan oleh Guru Besar pada ketika itu untuk menjalankan tugas Penolong Kanan (HEM) bersama-sama dua orang rakan seperjuangan. Tugasku dijalankan dengan lancar sehingga ketempatan Penolong Kanan (HEM) yang baharu ke sekolahku itu.

Pada mulanya, aku tidak sedar akan kelemahanku dikritik oleh orang lain yang dikatakan rakan seperjuangan tetapi dialah menurunkan imejku pada pihak pentadbiran. Pada tahun kehadapan, aku ditugaskan untuk mengajarkan Bahasa Cina, Matematik dan Sains Tahun 4 sahaja. Aku berasa hairan atas sebab aku hanya ditugaskan untuk mengajar murid-murid Tahun 4. Selepas aku menemui faktor, barulah aku sedar akan orang yang dikatakan seperjuangan itu mengkritikku depan pihak pentadbiran.

Tahun-bertahun, aku telah ditransformasikan untuk mengajarkan Bahasa Malaysia. Mula-mula, aku tidak diberikan peluang untuk mengajarkan kelas UPSR. Pada akhirnya, aku telah ditugaskan untuk mengajar murid-murid Tahun 6 pada tahun 2008. Murid-muridku mencapai keputusan yang cemerlang pada ketika itu merupakan faktor utama aku perlu memegang 2 kelas Bahasa Malaysia Tahun 6 dan 2 kelas Sains Tahun 6 pada tahun 2009. Kerunsinganku bermula kerana aku tidak boleh menahan tekanan yang amat besar daripada pihak sekolah.

Kerja-kerjaku dijalankan dengan sempurna. Aku menjawat Setiausaha Sukan Sekolah, Ketua Pentaksir Sekolah bagi PLBS Bahasa Malaysia, Penyelaras PPSMI dan juga jurulatih olahraga. Tetapi aku tidak diberikan pengiktirafan untuk menerima Anugerah Perkhidmatan Cemerlang (APC) malahan prestasiku hanya mencapai tahap B sepanjang masa di sekolah itu. Alangkah sedihnya aku telah banyak berkhidmat untuk sekolah ini tetapi aku hanya dapat Tahap B.

Aku berhajat memohon untuk menjadi seorang Penolong Kanan di sekolah lain. Akhirnya, aku baru tahu aku tidak berlayak untuk menjadi seorang penolong kanan tetapi kawan-kawanku di maktab telah dilantik sebagai Penolong Kanan (HEM) dan Penolong Kanan Ko-kurikulum.

Apatah lagi aku dapat menggambarkan perasaanku, alangkah malangnya aku dalam kerjaya pada 6 tahun yang lalu. Aku berjanji akan berjuang untuk menjadi seorang Penolong Kanan pada suatu hari ketika nanti.

S.O.S.

I am flashing a S.O.S. signal. To my beloved God and my beloved friends, please tell me the solution to teach my students well in sentences making and simple essays.

I tried my best to teach them, or can say so I was the quantities teacher. Because I gave them many practices about the essays writing and the sentences making. Why do they still can't get the important point to score? They still like to copy from each other, until I can't read their sentences, until I am going to burn their books!

I am so frustrated because I failed to improve them. I felt so sorry to myself and my beloved God. Tomorrow I am going to start my work again, to re-build them the confidence to write the sentences nicely. Just some simple sentences like menggoreng ikan, they also can't make it.

I hope you will be success in the last 5 months time. May God Bless You!

这碗红豆冰把我弄流泪了！

初恋的感觉就像吃红豆冰一样，吃下去第一口是甜甜、冷冷的。吃到舌头都麻痹，就忘记刚才的味道。

这一句话就把我重重地给弄哭了。这是真的，初念往往是甜蜜的。可是失去了就永远找不回那一种味道。

刚才观赏了阿牛自导自演的《初恋红豆冰》，一出应该是喜剧。可是它的中心思想却是感动的。感觉自己好象回去了求学时期。自己伤佛在那一个小镇，和他们生活着的感觉。

儿时的玩意儿都搬出来大银幕了，真的很怀念从前，无忧无虑的时间。看到那座怡保的巴士车站，更让我想起当年时常穿梭两地的情形。那些巴士到今天还是在川行中，只是自己应该不会再搭上去似的。

时间流逝的很快，今年我就要庆祝27岁的生日了。自己也已经在大城市生活了足足九年。一个乡巴佬出城一样，从一个小镇来到马来西亚第二大城市生活，即求学、工作。其实，当然我很想回去我的母校服务，可是自己在这个城市也算定下来了，难舍难分。

槟州人民好像觉得建校未必重要，而没投国阵

新任马华槟州联委会主席黄燕燕上任后首度造访槟城即发表“槟州人民好像觉得建校未必重要，而没投国阵，”.

槟州马华在308大选前，曾承诺协助在威省兴建明德正校。但当她昨天被询及会否将此列为首要任务时却表示，“虽然马华是有承诺，不过，槟城人民可能感觉这个不太重要，所以大选时并没投给国阵。”

Is it a shame?! I wonder why a politician who represents the Federal government spoke out this statement.

I really feel disappointed towards the Blue party. Don't think you are the government but you are not doing jobs for us, the Malaysian. The main issue, you shouldn't delay any school re-building project even the state government control by the oppositions.

"We are Malaysian first, we are not the votes first. "

Don't punish and don't blame your people who didn't vote you at the last election. You should think the reasons why your people were not supporting you anymore. You need to find out the factors and the solutions. You need to change your politic tactics and the ways you want to manage us. Please wake up! 1 Malaysia, The people first, The achieves first.